Tumult015

Terwijl sommige mensen de dag plukken, pluk ik liever de nacht. Al van jongs af aan wou ik altijd  later opblijven dan toegelaten was. Ik weet niet wat me dreef, maar de nacht heeft een bepaalde aantrekkingskracht, iets mysterieus. Ook tijdens de puberteit had ik last van die drijfveer om de nacht in te duiken. Terwijl mijn leeftijdgenoten veilig in hun bedje lagen, trok ik er 's nachts op uit. Aangezien mijn slaapkamer op het gelijkvloers was, was het niet bepaald een sinecure om via mijn raam weg te sluipen. Het was een soort van nachtelijk escapisme, want zelfs zonder bepaald doel voor ogen dwaalde ik door de verlaten straten. Toen ik wat later interesse begon te kweken voor het dj'en, was het hek helemaal van de dam. Een dj leeft vooral 's nachts, en toen ik naar Gent verhuisde ging er een hele nieuwe wereld voor me open. In vergelijking met het rustige Mechelen, viel er in Gent 's nachts altijd wel iets te beleven. Ik ontmoette er verschillende lotgenoten die net als ik waren gevlucht uit hun oorspronkelijke habitat. We voelden allemaal een gezamenlijke drang naar nachtelijke escapades, en die waren er met hopen. Toen ik een paar jaar later terug naar Mechelen verhuisde, zette ik de trend gewoon verder. In de tussentijd was er toch wel wat veranderd in mijn geboortestad, dat ooit nog het “Chicago aan de Dijle” werd genoemd. Mechelen bruist! En daar zorgen vooral de Mechelaars zelf voor. Als ik Frank Sinatra mag geloven is New York een "city that never sleeps" maar ik kan je vertellen dat België ook een paar plaatsen heeft waar "rock around the clock" als een ware levensfilosofie geldt. "All the animals come out at night", zegt Robert De Niro in Taxi Driver. Wel, ik heb er in mijn leven al veel gezien, en ben er ondertussen misschien zelf wel één.